R o s o ł e k

11 czerwca 2016

Rosół , czysto polskie danie, bez którego nie ma przyjęcia ani królewskiego, ani prezydenckiego (nam nadzieję), ani wiejskiego, zasługuje na poemat, lecz nie takiego pismaka, jak ten poniżej. Skoro porządni poeci się nie zdobyli na pochwałę rosołu, musiał tego dokonać rzemieślnik w biegły w  rymu tworzeniu..
Skoro o rosole, to na żółto.




P  o  c  h  w  a  ł  a     r  o  s  o  ł  u


Dzisiaj napiszę pieśń o rosole
Co się pojawia na polskim stole
Moi panowie i moje panie
To danie polskie jest niesłychanie
Bez tego płynu z makaronem
Nikt by ni pojął dziewki za żonę
Z rosołem jestem oswojon z dziecka
To jest tradycja czysto szlachecka
Z rosołu rosły szlachcicom brzuchy
I po rosole kwitły dziewuchy
Gdyby nie rosół kaczy czy kurzy
Polak na Niemca by się nie wkurzył
Czy pod Grunwaldem czy też pod Orszą
Zgotował klęskę wrogom najgorszą
Napiszmy zatem pieśń o rosole
Ze wszystkich zupek ja rosół wolę


Kiedy się rodzi córka lub synek
Radość panuje w całej rodzinie
Zjadą się babcie zjadą dziadkowie
Zjadą rodzice zjadą teściowie
Przyjedzie ciocia przyjedzie wujek
Interes pewnie w tym jakiś czuje
Bo zapowiada się cud przyjęcie
Tata wypije kielicha z zięciem
Zestalą wszyscy w się w jedną grupę
Aby podziwiać dzidziusia pupę
Mama zaś w kuchni szparko się miota
Aby obiadek dla gości podać
Wszyscy już siedzą przy wspólnym stole
Łyżkę zanurzą w kurzym rosole
Bo rosół zupa ta na przyjęciu
Ma w naszym kraju największe wzięcie
Rosół jest danie w Polsce czołowe
Pełne witamin najbardziej zdrowe
Cisza zapada siorbanie tylko
Co rusz przerywa cisze na chwilką
Makaron zjada dziadek z hałasem
Rosole ach rosole
Od innych zup cie wolę
Bądź z kaczki albo z kury
Nie masz nad ciebie lury
Od innych zup cię wolę
Siorbać przed alkoholem
Na stół przynoszą mięsa tym czasem
 Skrzydełka  albo udka z kurczak
Goście na danie te mają smaka
Potem jak każe praktyka wieczna
Na stole zjawia się cud wódeczka
To nic innego jak polska czysta
Albo siwucha to oczywista
Wypija tata dziadzio wypije
A nasz maleńki niechaj nam żyje
W tym dziadzia nagle się tym popisze
Jego pieśń gromką wszyscy usłyszą
Zwyczaj odwieczny naszego dziada
Że gdy wypija śpiewa Brygadę


Po pewnym czasie nadchodzą chrzciny
 Do popijawy to czas jedyny
Znowu się zjeżdża cała rodzinka
Już wszystkim cieknie na rosół ślinka 
Bo rosół to jest czołowe danie
Największe gości  uszanowanie
A po rosole skrzydełka udka
A po obiadku  musi być wódka
Rosole ach rosole
Od innych zup cie wolę
Bądź z kaczki albo z kury
Nie masz nad ciebie lury
Od innych zup cię wolę
Siorbać przed alkoholem
Wypiją wszyscy za dziecka zdrowie
Wuja od zawsze był mocny w mowie
 Za toastami toasty wznosi
Wódzia na stole że aż się prosi
Nareszcie wszyscy już mają w czubie
Całkiem po polsku ach jak to lubię
A dziad co walczył kiedyś z marszałkiem
Się po rosole rozkleił całkiem
Ze strychu znosi ułańską szpadę
Zaintonuję  "Pierwszą Brygadę"




Nadchodzą pierwsze już urodzinki
Na rosół wszystkim już ciekną ślinki
Już się zjeżdżają siedzą przy stole
I marzą wszyscy znów o rosole
A w nim nitkowy makaron pływa
Siorbią a szybko płynu ubywa
 Potem skrzydełka i kurze udka
No i na koniec zjawia się wódka
Na tym przyjęciu wuj mocny w mowie
Toasty wnosi za dziecka zdrowie
Wnosi i wnosi wnosi i wnosi
Aż wódka pod stół wszystkich wykosi
Zaś dziadek co jest też mocny w głowie
Brygadę śpiewa na dziecka zdrowie
Rosole ach rosole
Od innych zup cie wolę
Bądź z kaczki albo z kury
Nie masz nad ciebie lury
Od innych zup cię wolę
Siorbać przed alkoholem


Latek przybywa czas szybko leci
Więc dojrzewają i nasze dzieci
Księżulo który działał a parafii
Nauczyć dzieci wiary potrafi
Nadeszła wiosna komunia pierwsza
Ta uroczystość jest godna wiersza
Zjeżdża się z Polski cała rodzina
Stół się pod jadłem będzie uginał
Gdy wszyscy wrócą z kościelnej gali
 Starzy i młodzi wysocy mali
Dziś uświęconej wręczą podarki
Komputer rower smarfon zegarki
Po tych uciechach na ostatku
Siada rodzina do obiadku
Z wazą do stołu gosposia bieży
Płyn jakiś wlewa w puste talerze
Nikomu tego nie trza tłumaczyć
Że to rosołek tym razem kaczy
W nim makaronik prawie jak nitki
Rosół makaron zwyczaj nie brzydki
Teraz  nastąpi wspólne siorbanie
Mężczyźni głośniej a ciszej panie   
Potem zarządzi córci wujaszek
Aby się zabrać do wódzi flaszek
Rosole ach rosole
Od innych zup cie wolę
Bądź z kaczki albo z kury
Nie masz nad ciebie lury
Od innych zup cię wolę
Siorbać przed alkoholem
Pleban zakazał dziś wódki picia
Kiedy bez wódki to nie ma życia
Wujaszek wszystkim tę mądrość rzecze
Że nie zawadzi choć kieliszeczek
Wieczór rodzinny jest dosyć długi
Więc jeden kielich i kielich drugi
Przytomna jeszcze wciąż pani domu
Wyniesie butle gdzieś po kryjomu
Kiedy na stole braknie napitku
Panowie zaklną pod nosem brzydko
I pocałują świętą panienka
Mamę i babcię też cmokną w rękę
I się rozjadą na cztery strony
Pod czułą pieczą każdy swej żony
I tylko dziadek z ułańską szpadą
Się popisuje pierwszą brygadą


Mija rok jeden mija rok drugi
Od tej najświętszej w życiu posługi
Mija rok czwarty i szósty leci
Szybko starzeją się nasze dzieci
Nasza panienka ma problem ważki
Kłopot się zrodził we wnętrzu czaszki
Bo pojawiła się jakaś cieczka
W majteczki włożyć trzeba chusteczkę
Zapewne grzeszna ta tajemnica
Takie zdarzenie jej nie zachwyca
Chce się w temacie czegoś dowiedzieć
Niech ksiądz rozgrzeszy grzech na spowiedzi
 Księżulo w strachu nie wie co ma rzec
Spowiadać z takich zdarzeń zakaże
W końcu jej rzecze idź moja córko
Do koleżanek gdzieś na podwórko
One najlepiej czy wytłumaczą
Co takie znaki u dziewczyn znaczą
Może broszurką w księgarni kupię?
Księżulo na to jakże nie fuknie
Jawnogrzesznico nie waż zaglądać
W księgach bezbożnych wiedzy pożądać 


Jest na majteczkach plama i halce
Znalazła mama bieliznę w pralce
Wreszcie tłumaczy córci nieśmiało
Że tak być musi to co się stało
Stałaś się córką dzisiaj kobietą
Rosołek z pałką zjemy dziś przeto
Bo uroczysta to dla cię chwila
Będą się chłopcy do cie przymilać
Rosole ach rosole
Od innych zup cie wolę
Bądź z kaczki albo z kury
Nie masz nad ciebie lury
Od innych zup cię wolę
Bo rosół spełnia rolę


Nasza córeczka szybko dorasta
Już do liceum chodzi do miasta
Milowym krokiem kroczy matura
A po maturze z domu da nura
Ponieważ dziewczę uczy się dzielnie
Pewnie dostanie się na uczelnię
Jako tu rzekłem egzamin w  toku
I koniec szkoły w zasięgu wzroku
Wreszcie pokaże świadectwo śliczne
Więc gratulację sypią się liczne
Cała rodzinka ręce zaciera
Kiedy przyjęcie? Już się wybiera
Wuj babcia ciotka kuzynka dziadek
I dalszy kuzyn (ma duży spadek)
Także prezenty wręczają liczne
Krajowe albo też zagraniczne
Mama do stoły gości zaprasza
Będzie rosołek o dobra nasz
Będą skrzydłaka udka od kury
Wszyscy weseli nikt nie ponury
Na stoły wnoszą wazy z rosołem
Goście przy stołach usiedli kołem
Jest makaronik jak nitki cienki
Więc biorą wszyscy łyżki do ręki
Słyszy się w koło ciche siorbanie
Lecz nikt uwagi nie zwraca na nie
Wszyscy się spieszą bo stygną udka
A jeszcze czeka na wszystkich wódka
Rosole ach rosole
Od innych zup cie wolę
Bądź z kaczki albo z kury
Nie masz nad ciebie lury
Od innych zup cię wolę
Siorbać przed alkoholem
Jest jeszcze ciasto jest jeszcze kawka
Tu i tam słychać jak zabrzmi czkawka
Wujcio już pierwszy kielicha wznosi
Za tę maturę zdaną przez Zosię
Rodzina za nim chylą sąsiedzi
Każdy kto może z wódzią się biedzi
A nasza panna dziś bohaterka
Coś na kuzyna ukradkiem zerka
Bo ten kuzynek z dalszej rodziny
Też  się zdobywa na odwiedziny
Wypił lampeczkę lecz nie za wiele
Sprawny chce gościć na duszy ciele
Też zerka z boku na maturzystkę
Wnet się spotkają ich oczy bystre
Muszę wyjawić do czego zdążam
Oto się nowy związek zawiąża
Nie opisujmy dalszych wypadków
Butelek zbrakło na ostatku
I tylko dziadek z ułańską szpadą
Się popisuje pierwszą brygadą


Oto nadchodzą ponure wieści
Nikomu w głowie się to nie mieści
Bo babci dzianej jak  żywe srebro
Się nie udało przez życie przebrnąć
Już się rozchodzą wieści po świecie
Goście się zjadą w całym komplecie
Taki jest zwyczaj nasz polski stary
Kto się położy na twarde mary
Kto niespodzianie zejdzie ze świata
Zaprasza do się siostrę i brata
Kuzyna syna  wnuka i córkę
Niech łzy się leją na grobem ciurkiem
Nie jest w zwyczaju żyć tylko smutkiem
Znalazł dziadunio na to odtrutkę
Rosołek musi być i na stypie
Już gospodyni makaron sypie
Jak u krawcowej cieniutkie nici
Rosół z tym wnętrzem najlepiej syci
Potem z brojlera udeczka tłuste
I zasmażana przy tym kapustka
Albo kiszona albo świeżutka
Z kapustą lepiej smakują udka
Rosole ach rosole
Od innych zup cie wolę
Bądź z kaczki albo z kury
Nie masz nad ciebie lury
Od innych zup cię wolę
Siorbać przed alkoholem
Dania zjedzona łzy są obtarte
Wdowiec na stole postawił wartę
By żałobnikom oczy osuszyć
Na kieliszeczek zebranych  kusi
Taki maleńki starej nalewki
Podniosły panom się  w górę brewki
Nalewki co ją leżąca w trumnie
Przed gośćmi nieraz chwaliła dumnie
Dziadek ją znalazł ukrytą w schowku
By nią częstować przy jej pochowku
Nieutuleni wciąż żałobnicy
Nie widzą w trunkach wielkiej różnicy 
By nie narażać wdowca na koszty
Jest na to sposób niezwykle prosty
Goście postawią przed się na stole
W miejscu talerzy po rosole
Każdy ćwiartuchnę albo i więcej
Już kieliszeczki są w każdej ręce
Co dalej?  także karawaniarze
Z gośćmi posnęli przy stole w parze
I tylko dziadek z ułańską szpadą
Się popisuje pierwszą brygadą


Co było dalej? Zosia z kuzynkiem
Rozsmakowali się w własnej ślince
Z owym kuzynkiem co dostał spadek
Więc ich skojarzył szybciutko dziadek
Wielkie szykuje się weselisko
Co żyje cieszy się z tego wszystko
Młodzi  trzymają się rączka w rączkę
Już zapowiedzi już są obrączki
Proboszcz obwiąże im stułą dłonie
To ich wolności tragiczny koniec
W domu weselnym weselne bramy
Witamy młodych młodych witamy
Rżną muzykanty dziarskiego marsza
Wprzód młoda para za nią najstarsza
Jest pocałunków co nie miara
Uściskać pannę każdy się stara
I podarunków jest całe krocie
Warują ze wsi  dzieci przy płocie
Im się należą łakocie przecie
Takie zwyczaje są w całym świecie
Czy to na Marsie planecie innej
Wesele także święto dziecinne
Teraz nastąpi scena najpierwsza
Godna poety co pisze wiersze
Goście zasiądą wspólnie do stołu
Bo na talerzach lśni już rosołek
A w tym rosole jest makaronik
Goście już dzierżą łyżki w swej dłoni
Płynie najdroższy o płynie złoty
Ja też bym łykał ciebie z ochotą
Rosole ach rosole
Od innych zup cie wolę
Bądź z kaczki albo z kury
Nie masz nad ciebie lury
Od innych zup cię wolę
Siorbać przed alkoholem
Co było dalej to wszyscy wiecie
Wesela w całym podobne świecie
Bo po rosole kaczce i torcie
Oraz łakoci w przeróżnym sorcie
Przychodzi kolej na punkt  ważniejszy
Ktoś do kieliszka nalał płyn pierwszy
Były śpiewy tańce zabawy
Tylko był dziadek jakiś niemrawy
Wreszcie odwaga mu przypłynęła
Przyszła kolej na jego dzieło
Wyciąga z szafy bojową szpadę
I pełnym głosem ryczy Brygadę
Wieczorem wszyscy mają tak w czubie
Kto jest kim nie wiem całkiem się gubię
Lecz gdzie podziali się młodzi nasi
Już mi się w głowie wszystko kiełbasi
Z boku stodółka a tam na sianie
Można se uciąć wyborne spanie
W ścianie są szparki wewnątrz poświata
Patrzę i widzę co tam do kata
Na tym mięciutkim pachnącym sianie
Jest rozpostarte jakieś posłanie
Na tym posłaniu co widzą oczy
Parka się z sobą ściśle jednoczy
To zjednoczenie trwało tak długo
Aż słonko rankiem wstało z posługą
Dziadzio co jeszcze trzymał się dzielnie
Prawdy wygłaszał najbardziej celne
I gromkim głosem chrypiał Brygadę
Na bohatera nie było rady


Co było dalej zgadnąć nie trudno
Było to rankiem lub po południu
Żona  nad domem  co trzyma pieczę
Taką przemowę  do męża rzecze
Coś mnie tam kopie po moim brzuszku
Mężu leniuszku z fotela rusz się
Tuż koło pępka przyłóż swe uszko
I sprawdź co rusza się w moim brzuszku
Jak było łatwo do przewidzenie
Przybędzie parze żywotne mienie
Znowu się zjawią goście po społem
Urodzinowym raczyć rosołem
Dalszych uczt onych opis pominę
To się określa "da capo al fine"


Post postscriptum:


Znalazłem księgę pismo bez mała
Ledwo czytelne całe zbutwiałe
Rozszyfrowałem tam z trudem wielkim
O pierwszym władcy jaki był wielki
Opowieść  ze wszech miar bardzo ciekawą
Jaką to się  okrył wieczystą sławą
Żyło książątko gdzieś w polskich lasach
Nieraz z Polany za żubrem hasał
Aż się zdarzyło po pewnym czasie
Gdy z brzuchem pełnym spał na popasie
Śni mu się czeska dziewoja hoża
Była zapewne to wola Boża
Gdy go zbudzili dusza zawrzała
Aż się przelękła drużyna cała
W pogoń za dziewką  z miejsca się udał
A że na świecie dzieją się cuda
Ujął i przywlókł do swego grodu
I już ją kładzie sobie pod spodem
Ta woła hola hola mój bratku
To zdarzyć może się na ostatku
Najpierw się zanurz w święconej wodzi
Wpierw zaślubiny będą w kościele
Potem położę ci się na spodzie
Przecież nie żądam od cię tak wiele
Nie miał wybory nasz książę Mieszek
To że się zgodził to ja się cieszę
Zjechali zewsząd się komesowie
I nawet z Pragi wielcy panowie
Biskup się zjawił z wodą święconą
Księcia po szyję w niej zanurzono
Ta co się zwała wtedy Dąbrówka
 Miłosne szepce Mieszkowi słówka
Porozstawiano na grodzie stoły
Do stołu wszystkich Dąbrówka woła
Wyznam to wszystkim jak najszczerzej
Wtedy nie było jeszcze talerzy
Na stoły wnoszą więc dzbany z gliny
By rosół spożyć  sposób jedyny
Łyżek też wtedy jeszcze nie znano
Do ust przyłożą gliniane dzbany
W swej wypowiedzi niech będę szczery
Skąd jest ten rosół skąd te bojlery
Oto był dla mnie wielki dylemat
Bo w manuskrypcie ni wzmianki nie ma
Może wymazał wiadomość skryba?
Spróbuję o tych sprawach po gdybać
Gdy o rosole na tym weselu
Marzyło gości książęcych wielu
Wysłał do borów Mieszka swych wojów
Niech się popiszą w ptactwu podboju
Zabrali łuki zabrali kusze
Na co im broń ta pisać nie muszę
Sposób polowań wcale nie łatwy
Ubili wrony i kuropatwy
Może ubili także cietrzewie
Czy z tego rosół był tego nie wiem
Dość że rycerstwo było kontente
I od tąd rosół to danie święte
Dzidka nie było na tym przyjęciu
Pierwsza brygada nie miała wzięcia






Po pewnym czasie synek się rodzi
Jakieś mu imię nadać się godzi
Więc uradzono nazwać go Bolek
Wielką w ojczyźnie on spełni rolę
Jako tu rzekłem tak się i stało
O jego dziełach piszą nie mało
Jak o tym wszyscy zapewne wiecie
Na zjazd zaprasza na tysiąclecie
Królów i książąt nawet cysarza
Po raz się pierwszy w Polsce to zdarza
A na przyjęciu przy wielkim stole
O czym się marzy? No o rosole
Cysarz co przybył aż z ziemi włoskiej
Przywozi z sobą makaron włoski
Taki cieniutki jak chińskie nici
Taki makaron najlepiej syci
Gospodarzowi Cysarz  w podarze
Jak starożytny zwyczaj to każe
Kołek drewniany i zaostrzony
Dał aby karać mógł swarną żonę
Albo podbijać grzeszne pogany
Z czego nasz Boluś był bardzo znany


W historii wielką odegrał rolę
Ten napój z kury  na naszym stole